من از عهد آدم تو را دوست دارم

 

از آغاز عالم تو را دوست دارم

 

چه شبها من و آسمان تا دم صبح

 

سرودیم من هم :تو را دوست دارم

 

نه خطی , نه خالی , نه خواب و خیالی

 

من ای حس مبهم تو را دوست دارم

 

سلامی صمیمی تر از غم ندیدم

 

به اندازه غم تو را دوست دارم .

اما

با این همه , تقصیر من نبود

که با این همه...

با این همه امید قبولی

در امتحان ساده تو رد شدم

اصلا نه تو , نه من!

تقصیر هیچ کس نیست

از خوبی تو بود

که من , بد شدم

 


 

نوشته شده توسط آتوسا در جمعه 25 آبان1386 ساعت 6:57 PM موضوع | لینک ثابت